شاید امروز جوانان چیزی از هادی غفاری و پدرش ندانند، ولی این دو بخشی از تاریخ انقلاب اسلامی هستند. به وِیژه غفاری پسر که پس از پیروزی انقلاب و در سه سال نخست عمر جمهوری اسلامی به یکی از جنجالی ترین شخصیت های سیاسی بدل شده بود. پدرش در زندان های شاه به شهادت رسید و شیخ هادی نیز به همین دلیل مشهور شد. او در روزهای اوج گیری انقلاب، نقش فعالی در راهپیمایی ها و اعتراضات داشت. حتی در مراسم های مربوط به درگذشت دکتر شریعتی هم فعال بود. البته فاصله خود را با آن دسته از طرفداران شریعتی که منتقد روحانیت بودند، حفظ می کرد. اما بسیاری از مردم او را در دادگاه امیر عباس هویدا نخست وزیر مغضوب شاه دیدند. در این دادگاه که آیت الله شیخ صادق خلخالی ریاست آن را بر عهده داشت و در عمل بیش از یک جلسه هم به طول نیانجامید، هادی غفاری در ردیف جلو نشسته بود و تصاویر وی و هویدا در روزنامه های فروردین 58 منتشر شد.

سال ها بعد ادعا شد که هویدا بدون آنکه محاکمه اش به پایان برسد، هنگامی که پس از جلسه نخست، برای استراحت به بازداشتگاهش در مدرسه رفاه برده می شد، در راهروی این مدرسه از سوی هادی غفاری و از پشت سر هدف گلوله قرار گرفته و کشته شده است. نخستین بار عباس میلانی در کتاب جنجالی «معمای هویدا» این موضوع را مطرح کرد. بعدها احسان نراقی و مهم تر از وی ابراهیم یزدی این ادعا را تأیید کردند. ابراهیم یزدی که در آن زمان از نزدیکان امام و سران دولت بازرگان بود، چندی پیش در این باره گفت:

« وقتی هویدا را از پادگان جمشیدیه به مدرسه ی رفاه آوردند، به من گفت که فلانی! من حرف های زیادی دارم که باید بزنم. این خیلی طبیعی بود فردی که 14 سال نخست وزیری یک نظام را کرده است اطلاعات بسیار گسترده ای از درون نظام داشته باشد. پیش فرض من این است که می خواست راجع به نظام گذشته حرف بزند. من با توجه به این که اطرافیان شاه یک عداوت خاصی با هویدا پیدا کرده بودند و به همین دلیل او را به زندان انداخته بودند، نگران بودم که در آن اتاقی که همه ی فرماندهان نظام قبل در آن بودند او را در آن اتاق خفه اش بکنند. بنابراین من در مدرسه ی رفاه یک اتاق دیگری را ترتیب دادم که هویدا را آن جا تنها نگهداری کنند. من به آقای خمینی گفتم که هویدا اسرار زیادی دارد. زمانی می شود که ما می گفتیم خاندان پهلوی فاسد بودند و روابط کثیفی داشتند، خب ما مخالف بودیم و می توانستیم هر حرفی را بزنیم. اما نخست وزیری که 14 سال مسئول بود است می خواهد حرف بزند .باید بگذاریم حرفش را بزند. آقای خمینی پیشنهاد من را پذیرفت. به خلخالی گفت همان جور که فلانی می گوید عمل کنید. هنگامی که هویدا شروع کرد که بگوید در دوران 14 ساله زمامداری او به عنوان نخست وزیر شاه چه اتفاقاتی افتاده است و خاطراتش را بیان بکند، رییس جلسه به دادگاه تنفسی کوتاه می دهد. موقعی که هویدا به راهروی دادگاه می آید یکی از آقایان روحانی که آن جا بوده و من مایل نیستم الان اسم او را ببرم در راهرو با هفت تیر کمری خودش او را می کشد. بدین ترتیب آقای هویدا را می برند روی صندلی اش می نشانند و عکس بر می دارند و حکم اعدامش را برایش قرائت می کنند و بعد می برند. اصلا چنین چیزی نبود که اعدامش بکنند. اگر هویدا سخن می گفت به نفع چه کسی و به ضرر چه کسانی بود!؟ قطعا اگر هویدا مجال پیدا می کرد که سخن بگوید سخنانش به نفع شاه و اطرافیان حاکم او نبود. بنابراین من این احتمال را مردود نمی دانم که کسانی که نفوذ کرده بودند در آن جا برای آن که هویدا حرف و سخنی نگوید. به دست آن فرد او را کشتند تا در همین جا پرونده مختومه بشود. هویدا به این ترتیب کشته شد.»

البته همانگونه که دیدید یزدی حاضر نمی شود نام آن روحانی را بگوید. شاید به این دلیل که سال هاست هادی غفاری به منتقد نظام و یک اصلاح طلب تبدیل شده و در همان جبهه ای قرار دارد که یزدی هم از اعضای شاخص آن است. هادی غفاری در مراسم های روشنفکران در حسینیه ارشاد شرکت می کند و اگرچه دیگر خبرساز و جنجالی نیست، ولی دلبسته جبهه اصلاحات است. با این حال می توان ادعای عباس میلانی را پذیرفت که ضارب هویدا همین جتاب غفاری بوده است. زیرا وی حضور فعالی در دادگاه داشت و از دوستان و نزدیکان خلخالی شمرده می شد.

غفاری در درگیری های خرداد 1360 که میان نیروهای حزب اللهی با طرفداران بنی صدر و مجاهدین خلق صورت گرفت، نقش فعالی داشت و به بسیج نیرو علیه مجاهدین مشغول بود. او در این درگیری های خیابانی به دشت زخمی شده و به بیمارستان منتقل شد.

سال ها گذشت و نوبت به حضور دوباره جناح چپ در حاکمیت رسید. اردیبهشت سال 1376 هادی غفاری عازم شهرهای مختلف شد تا در حمایت از هم هم حزبی اش سید محمد خاتمی سخنرانی کند. به یاد دارم که او در زنجان به مسجد ارک (آیت الله دستغیب) رفت که کانون رزمندگان خط امامی و چپی بود. او در میان شور و اشتیاق هواداران خاتمی بالای منبر رفت و اصولگرایان امروز و راستی های آن روز را به باد فحش و انتقاد گرفت. سپس ویژه نامه انتخاباتی انصار حزب الله علیه خاتمی را از زیر عبا بیرون آورد و در برابر چشم مردم و بالای منبر آن را پاره پاره کرد و فریاد زد که این غده های سرطانی باید نابود شوند!

 در سال های حضور اصلاح طلبان در قدرت، هادی غفاری همچنان بی سر و صدا به فعالیت اقتصادی مشغول بود و گفته می شد که کارخانه جوراب استارلایت را مدیریت می کند. تلاش های پی در پی وی برای حضور دوباره در قدرت شکست خورد و در انتخابات سال گذشته مجلس هشتم نیز نتوانست از سوی مردم زادگاهش تبریز به مجلس راه یابد. او سودای ریاست مجلس را داشت و حداد عادل را لایق ریاست نمی دید. غفاری همچنین سال گذشته در گفتگویی با ایسنا نکات تازه ای درباره بنی صدر مطرح کرد. وی به نقل از حضرت امام گفت: امام(ره) تا روزی كه از دنیا رفت هنوز قائل بودند كه باید حرمت آقای بندر صدر را حفظ كرد و حتی روزی هم كه امام (ره) طرح عدم كفایت سیاسی كه از سوی مجلس رای آورده بود را تنفیذ كردند به اطرافیان فرمودند مواظب باشید آقای بنی‌صدر له نشود، ممكن است جای دیگری مفید باشد.

امروز ظهر هادی غفاری پس از شرکت در درس اخلاق آیت الله منتظری، به اتاق ملاقات های وی رفت تا دیداری خصوصی با آیت الله داشته باشد. آیا شیخ هادی غفاری هنوز شور و حال گذشته را دارد؟